Reisverhaal «Hue»

Azië - deel 2 | Vietnam | 0 Reacties 19 November 2011 - Laatste Aanpassing 31 December 2011

Hue heeft 1 miljoen inwoners en was tot 1945 de hoofdstad van Vietnam. De stad is gelegen aan de Perfume rivier, op de noordelijke oever vindt men de oude stad – waarvan de oudste gebouwen dateren van +/- 150 jaar terug – met de citadel en op de zuidelijke oever is het nieuwe stadsdeel gebouwd. Deze door Unesco erkende voormalige keizerlijke hoofdstad wordt wel eens de stad van paleizen en pagodes genoemd, met zijn omwalde citadel en enkele fraaie tempels met keizerlijke graftombes in de omgeving. De stad kende zware tijden gedurende de Vietnam oorlog, mede door zijn ligging vlakbij de grens van zuid en noord. Vele gebouwen werden vernield, waaronder ook een groot stuk van het keizerlijke paleis, een replica van de verboden stad in Peking.
 
De citadel van Hue is eigenlijk een grote omwalde stad langs de oever van de Perfume rivier, omringd door een gracht. Binnen de omwalling worden de oude huisjes nog steeds bewoond. Te veel fietstaxi’s proberen nogal nadrukkelijk klanten te vinden voor een toertje door de stad. Vanaf het moment dat we er aankomen, worden we telkens opnieuw door hen gevolgd, we kunnen ze maar moeilijk afwimpelen. We veranderen niet van gedachte en blijven wandelen.
 
Binnen in de Citadel bezoeken we het keizerlijke paleis, dat nogmaals wordt omringd door een gracht en een dikke oude omwalling. Dit gedeelte bevat een aantal prachtig bewaarde oude gebouwen, zoals een universiteit, enkele pagodes en tempels, een theater in Chinese stijl, de woonhuizen van de keizerlijke  familie, … die nu als museum dienstdoen. Er zijn ook een aantal ruïnes te zien van gebouwen die te erg beschadigd werden tijdens de oorlog (slechts 20 van de 148 gebouwen bleven intact). Dit alles bevind zich in een grote tuin met enkele mooie vijvers.
 
We maken nog een wandeling door het omringende stadsdeel van de citadel, waar we weerom door fietstaxi’s worden belaagd, we begrijpen hun aandringen wel, ze hebben de centjes broodnodig ... en er is te veel concurrentie. Tussen de huisjes komen we langs enkele meren met eilandjes. Hier zou het nog veel mooier zijn, moesten de vele waterlelies in bloei staan.
 
De volgende dag willen we de omgeving van Hue verkennen, waar we op zoek gaan naar de keizerlijke tombes. Ditmaal hebben we geluk, we worden niet doorverwezen naar een gids of organisatie. Ons hotel heeft zelfgetekende plannetjes ter beschikking, we kunnen fietsen huren.
 
Het fietsen op zich is al een avontuur … tussen de vele brommertjes, auto’s, bussen, vrachtwagens, … door moeten we onze weg vinden. We zijn de zwakste op de weg en dat mogen we ondervinden. Wanneer we bij stoplichten mooi aan de kant wachten en pas ‘rechtdoor’ vertrekken als het licht op groen springt, worden we onmiddellijk door de brommertjes meegedwongen die rechts afslaan … tot grote ergernis van Herlinde. Maar we leren het vlug … vanaf nu stoppen we in het midden van de weg, zo maken we iedereen duidelijk dat we weten wat we willen: rechtdoor ! En als we rechtsaf moeten, rijden we gewoon door, ook al staat het licht op rood, de enige manier om niet verdrongen te worden.
In Vietnam wordt voortdurend getoeterd door alle weggebruikers, met of zonder reden … we merken op dat niemand zich hier nog aan stoort, men hoort het niet meer (of doet alsof). Maar … wij kregen GEEN fietsbel, wat we af en toe echt wel nodig hebben … dan maar roepen wanneer andere fietsers ons doodleuk de pas afsnijden zonder dit te beseffen. Ze kunnen namelijk echt zeer moeilijk op een ‘rechte’ lijn fietsen. Men kijkt nooit achterom, de weg oprijden gebeurt zonder te zien of er iets aankomt gereden, het andere verkeer wijkt automatisch uit ... bovendien fietst men hier zuiver ‘op ’t gehoor’ … maar een fiets hoort men niet aankomen, dus worden we vaak de pas afgesneden door, … we rijden dan ook een stuk sneller dan de meeste Vietnamese fietsers.
Het wegdek met zijn vele diepe putten, dat moeten we erbij nemen … ontwijken is  de boodschap. Wanneer we onderweg stoppen om even op de kaart te kijken, worden we door voorbijgangers telkens vlijtig bijgesprongen … iedereen kent de tempels en ze wijzen ijverig de richting die we uit moeten.
 
De ‘keizers’ droegen deze prestigieuze titel, maar hadden geen enkele functie onder de Franse koloniale bezetting. Ze hielden zich dan maar bezig met het bouwen van grote paleizen en tombes (ondertussen door Unesco erkend), waarvan de 3 grootste echte pareltjes zijn. Omdat we om 17.00 u  de nachtbus op moeten, nemen we niet het risico ze alle drie te bezoeken en te laat terug te zijn, dus kiezen we er 2 uit met zeer verschillende stijl. De tempel Minh Mang laten we over, men vertelt ons dat deze een combinatie is van de stijl van de 2 andere.
 
Het is nog vroeg wanneer we onze eerste tombetempel bezoeken. Khai Dinh (gebouwd 1920 - 1931) ligt er dan ook rustig bij, met slechts weinig bezoekers en vooral geen straatverkopers eromheen. We mogen onze fietsen naast het loket stallen. Dit is een prachtige tempel bovenop een heuvel, waar een lange trap ons naartoe brengt. Aan beide zijden van het gebouw staan enkele rijen zeer fotogenieke beelden, Mandarijnse bewakers, begeleid door een paard en een olifant. De binnenkant is afgewerkt met kleurrijke mozaïek taferelen (muren, plafonds, altaar, tombe, …), gemaakt van scherven. Gewoonweg prachtig.
 
We willen een rustige weg langs de rivier nemen naar onze volgende tempel, maar dit is niet zo eenvoudig. Ook deze weg wordt grotendeels door vrachtwagens gebruikt, die naar de vele werven langs de waterkant rijden. We passeren enkele kleinere tombes, die tot ruïnes zijn vervallen. Een zachte regen komt ons begeleiden … we schuilen even aan een kleine tempel, het stopt gelukkig weer vlug.
 
Aan de tempel Tu Duc (gebouwd 1864 – 1867) worden we ‘overvallen’ door straatverkopers, die allen wat geld willen opstrijken om onze fietsen te ‘bewaken’, wanneer we ze aan de straatkant tegenover hun winkeltje plaatsen. We gaan hier echter niet op in en zoeken een betere ‘parking’.
Hier is het echt een komen en gaan van toeristen, … bussen alom. Maar eens voorbij de ingang valt de drukte nog best mee. Deze site bestaat uit meerdere gebouwen (initieel een 50-tal) die verspreid staan in een prachtig park met vijver en bossen, de mensenmassa wordt daardoor goed verspreid. Eigenlijk is dit veel meer dan een tombetempel, het complex werd gebouwd als 2de keizerlijke stad, bedoeld voor zogenaamde ‘keizerlijke werkvakanties’. Alle gebouwen zijn zeer verschillend van stijl.
De keizer had 104 vrouwen en ontelbare courtisanes. Met een aantal van zijn vrouwen, die het meeste aanzien hadden, woonde hij zelf in het paleis van de citadel in het stadscentrum. De andere vrouwen en zijn vele courtisanes werden hier in Tu Duc ondergebracht samen met zijn ouderlijke familie.
 
Op terugweg krijgen we te kampen met een heuse regenbui, nog 7 km te rijden. Gelukkig hebben we wegwerpponcho’s bij, die ons min of meer droog houden.


Ernaartoe:
auto hotel – busterminal: inbegrepen in het busticket
slaapbus Hoi An – Hué: 126.000 VND pp, 3 ¼ uren onderweg
 
Overnachtingen:
Thai Binh hotel II, 12 USD per nacht voor een ruime goed onderhouden 2 persoonskamer met sanitair (warm water), balkon, TV, koelkast, airco, WIFI, waterkoker, lift, rustig en centraal gelegen, restaurant, vriendelijk onthaal, tel.(054)38 27 561, 2 Luong The Vinh Street, [email protected], www.thaibinhhotel-hue.com, beoordeling: 4/5.

Excursies:
Citadel: 55.000 VND pp.
 
Khai Dinh: 55.000 VND pp., prachtige tombe, aanrader, per fiets ernaartoe.
 
Tu Duc: 55.000 VND pp., prachtige tombe, aanrader, per fiets ernaartoe.
 

Fiets gehuurd in het hotel: 10.000 VND per fiets per dag, fietskaart wordt aangeboden door het hotel. 

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Hué»

Hue (12)

19 November 2011 | Azië - deel 2 | Vietnam | Laatste Aanpassing 31 December 2011

  • citadel
  • in de citadel: ingang van de keizerlijke stad
  • viijver in de citadel
  • straatverkoop
  • mandarijnse bewakers aan de  keizerlijke tombe Kha

 

Plaats een Reactie

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking