Reisverhaal «Carretera Austral 3: Cochrane–Coyhaique»
Zuid-Amerika 6
|
Chili
|
0 Reacties
23 Maart 2026
-
Laatste Aanpassing 07 Juli 2026
23 – 28 maart 2026
Caleta Tortel – Cochrane – Puerto Bertrand – Puerto Río Tranquilo – Villa Cerro Castillo – Coyhaique
Caleta Tortel naar Cochrane
’s Nachts begon het hard te regenen, waardoor we wat twijfelen om verder te rijden over deze onverharde wegen. Niet enkel omdat rijden in de regen onaangenaam is, uitzicht op de mooie omgeving zal er niet zijn.
Dus bekijken we de weersvoorspellingen op onze volgende bestemmingen. In Caleta Tortel zal de regen niet snel ophouden, dus hier wachten op droog weer heeft geen zin. Cochrane, onze volgende halteplaats belooft deze namiddag ietwat betere omstandigheden en morgen droog te blijven tot 16 u. Maar overmorgen, woensdag, zal het er sneeuwen.
Ook de bestemmingen verder langs de route beloven niet veel goeds voor de komende dagen, noch op wat langere termijn. Zo sneeuwt het morgenochtend in een plaatsje 46 km verderop. Na de middag zou dit overgaan in regen. De winter is in aantocht.
We beslissen om vandaag verder te rijden naar Cochrane, een dorpje met ongeveer 3.500 inwoners, dat gelegen is aan de rand van het Parque Nacional Patagonia, een natuurpark aan de Laguna Cochrane.
Daar zullen we morgen opnieuw de voorspellingen bekijken. Misschien is tussen de sneeuwbuien in verder rijden een goede optie. Wat meer noordelijk hopen we op betere weersomstandigheden, zodat we langs deze mooie route één en ander kunnen bezoeken.
De weg is niet minder goed te rijden, ondanks de regen. Afwisselend is het wegdek redelijk te doen, of zeer hobbelig door diepe putten en grote dwarsribbels. Ook komen we opnieuw op zeer smalle gedeeltes, afgewisseld met wat bredere, waar het kruisen van tegemoetkomend verkeer iets vlotter verloopt. 14 km voor we Cochrane bereiken, ons doel vandaag, komen we op een stukje geasfalteerd wegdek. Dit rijdt alvast een stuk aangenamer, ondanks de vele putten en beschadigingen die er al zijn.
In het dorp zelf mogen we niet overnachten met een camper, dus parkeren we bij het gemeentepark aan de rand ervan, waar dit wel is toegelaten. Het is aangenaam om opnieuw bereik te hebben met ons mobiel internet, wat we sinds meer dan een week hebben moeten missen. Voor we verder rijden, zullen we in het dorp boodschappen doen, ook dat is een poosje geleden.
De volgende dag gaan we op zoek naar de behulpzame Don Lolo, die onze lege propaanfles zou kunnen opvullen. Omdat dit in Chili eigenlijk verboden is, vinden we zeer moeilijk iemand die dit wil doen en door de koude weersomstandigheden geraakt onze gasvoorraad sneller op. We willen hier dus zeker gebruik van maken voor we verder rijden. Pas na 20 u treffen we de man, die de ganse dag gewerkt heeft in het ziekenhuis. Hij heeft momenteel geen voorraad, maar morgen rond de middag mogen we terugkomen.
Om morgenochtend tijdig te kunnen vertrekken, willen we onze benzinetank al laten vullen. Doch wanneer we de lange wachtrij zien, twijfelen we of het niet beter is om toch maar te wachten. Een man zegt ons dat dit niet helpt, er staan steeds lange rijen aan te schuiven, dit is het enige benzinestation over een zeer lange afstand.
Cochrane naar Puerto Bertrand
De volgende middag begeven we ons iets voor 12 u naar het huis van Don Lolo. Daar is niemand aanwezig … we wachten. Een uurtje later komen zijn vrouw en dochter aan, van hun werk. Ze weten niet waar hij is en bellen hem op. Hij staat in de rij te wachten om te tanken, vraagt om rond 14 u terug te komen, dan zal hij wel thuis zijn.
We hebben inderdaad gezien dat vandaag de wachtrij nog langer is dan gisteren. De reden is wellicht dat het benzinestation een poosje werd gesloten, zodat een tankwagen de voorraad brandstof kon aanvullen.
Na de lunch in Manga wachten we in zijn straat, iets voor 14 u komt Don Lolo aangereden. Na wat gesukkel met onze tussenstukken slaagt hij er in zijn Chileense gasfles te koppelen aan onze Canadese en het propaan over te hevelen. Na een poosje stopt hij ermee, … meer kan hij niet missen. Onze fles lijkt niet veel meer dan halfvol, volgens het gewicht. Toch zal dat ons helpen om de periode tot een volgend vuladres te overbruggen zonder in de koude te moeten zitten.
Eenmaal klaar, rijden we de Carretera Austral op voor een volgende etappe. Omdat het al vrij laat is, wordt het ditmaal een kortere afstand. We genieten van deze rit langs de Río Baker, de omgeving wordt steeds mooier. Na de vele regen van de voorbije periode, komt de zon ons deze namiddag enkele uren vergezellen, wat alles zoveel aangenamer maakt. Om ons heen zien we verse sneeuw op de hellingen, niet veel hoger dan waar we ons bevinden.
Tweemaal stoppen we voor een korte wandeling naar een uitzicht op het samenvloeien van Río Baker met andere rivieren. Vooral de laatste keer is dat spectaculair, met een indrukwekkende stroomversnelling, vlak voor de 2 rivieren met totaal verschillende kleur zich mengen.
Onderweg zijn over een grote afstand wegenwerken, men maakt de weg breder door stukken van de rotswanden met dynamiet te verwijderen. Dit als voorbereiding op het asfalteren van de weg, al is men daar nog lang niet aan toe. Het noordelijke deel van de route is reeds grotendeels verhard, dat zullen we binnen enkele dagen bereiken.
Puerto Bertrand is de uitvalsbasis voor rafting en kajak tochten op de Río Baker. In dit piepkleine dorpje parkeren we aan het centrale plein, dat zich op een plateau boven de rivier bevindt. Er is geen extreem sterke wind voorspeld, toch worden we onaangenaam geschud door de windstoten. We rijden een rondje door het plaatsje, maar er is echt geen andere geschikte parkeerplek. Dan maar proberen aan de overkant van het plein, in de hoop dat daar iets meer beschutting is, zodat we kunnen slapen.
Puerto Bertrand naar Puerto Río Tranquilo
Het wordt een zonnige dag, beter dan voorspeld dus. We blijven tot de middag in Puerto Bertrand, waar ’s nachts de wind is gevallen en het nu aangenaam toeven is. Vandaag rijden we niet heel ver, we zullen eerst wat tijd aan onze administratie besteden.
De rit start opnieuw op een hobbelige gravel ondergrond, maar na een eindje worden we verrast met asfalt. Dit hadden we niet verwacht.
Doch, na zo’n 8 km moeten we stoppen in een wachtrij … voor ons zien we grader machines (wegschaaf die wordt gebruikt voor het egaliseren van onverharde ondergrond) aan de weg werken. Betekent dit dat er verder geen asfalt meer is?
Inderdaad, het bewerkte stuk weg ligt zeer goed, maar nadien komen we opnieuw op zo’n hobbelige onverharde weg met zeer veel putten. Een eind verderop is opnieuw een grader aan het werk … we moeten een poos op 1 weghelft rijden. Eenmaal daar voorbij ligt de onverharde weg zeer goed, daar is blijkbaar reeds aan gewerkt.
Onderweg genieten we van mooie uitzichten, de rivieren en meren waarlangs we rijden, hebben een prachtige felblauwe kleur, die een beetje onnatuurlijk aanvoelt. Op de achtergrond rotsbergen, de hellingen iets hogerop bedekt met sneeuw. Jammer genoeg kunnen we bijna nergens stoppen om foto’s te nemen. De weg is smal en bochtig, door het graden zijn er diepe geulen aan de rand, zodat we niet aan de zijkant kunnen parkeren. Echte parkeerplekjes opzij van de weg, zijn zeldzaam langs deze route.
Puerto Río Tranquilo is een zeer toeristisch dorp.
De benzine kost hier 0,4 EUR meer per liter dan in het vorige dorp. Hier staat geen enkel voertuig te tanken. Nu begrijpen we waarom we bij onze vorige tankbeurt in zo’n lange rij moesten aanschuiven.
We zullen overnachten op een grote parking aan de waterkant, samen met nog enkele campers. Het is hier zeer winderig, maar er is geen andere mogelijkheid.
Hier zouden we graag een boottochtje maken naar marmergrotten. Doch de weersvoorspellingen zijn daarvoor niet geschikt, het zal de komende weken quasi dagelijks regenen, de droge uren ertussenin blijven bewolkt. We willen die grotten met mooi weer bezoeken, wat een stuk aangenamer en mooier zal zijn. Geen nood, het plan is om hier sowieso eens terug te keren, om alle plaatsjes te bezoeken die we nu zullen overlaten.
Puerto Río Tranquilo naar Villa Cerro Castillo
De volgende ochtend vertrekken we op tijd, we hebben een zware rit voor de boeg. Iets minder dan 100 km van de 119 km liggen enorm slecht. Het is geen plezier hier te rijden, dit is echt het minst goed onderhouden stuk van de Carretera Austral. Althans we hopen deze toestand verder noordwaarts niet nog een keer tegen te komen, … onze informatie is hoopvol.
Dit stuk van het traject is onverhard, de weg is vrij breed zodat kruisen geen belemmering vormt. Doch vlot rijden wordt enorm beperkt door de vele diepe putten over de ganse breedte van het wegdek, niet te vermijden dus. We schieten daardoor niet snel op. Hier en daar wordt aan de weg gewerkt en moeten we even wachten. Al zien we niet veel verbetering nadat de grader ergens is gepasseerd, de putten zijn te diep en blijven aanwezig. Wat een verschil met gisteren, toen we 2 mannen na het graden over de weg zagen lopen om de achtergebleven putjes te vullen, dat was pas kwaliteitswerk.
De 14 laatste kilometers voor we Villa Cerro Castillo bereiken, gaat de weg over in een prachtige betonweg, die zelfs voorzien is van lijnen tussen de rijrichtingen. Wat een luxe!
We tanken en zoeken een rustig plekje om te overnachten, min of meer beschut tegen de wind. De laatste dagen is die opnieuw wat meer aanwezig.
Villa Cerro Castillo via PN Cerro Castillo naar Coyhaique
Na een rustige nacht in dit ingeslapen dorpje, rijden we verder over een perfecte betonweg, die nadien overgaat in prima asfalt.
Deze schitterende rit brengt ons doorheen het Parque Nacional Cerro Castillo. We genieten van de mooie uitzichten, van beginnende herfstkleuren over kleurrijke bemoste rotshellingen tot besneeuwde toppen, met een gletsjer.
Bij Laguna Chiguay stoppen we om een rondwandeling te maken, die ons langs een uitzichtpunt brengt. We genieten van deze wandeling door het kleurrijke herfstbos.
Al vlug worden we verwelkomd door een varkenssnuitskunk (Engels:pig snout skunk), een diersoort die vooral te vinden is in de bossen van deze regio en bekend is om zijn enorme slechte geur. Dit mooie diertje blijft ons even nieuwsgierig aankijken als omgekeerd. Gelukkig blijven we op voldoende afstand, opdat de geur ons niet stoort. Ondanks dat deze voornamelijk ’s nachts actief zijn, zien we er later nog een tweede rondwandelen in dit dichte bos.
Eenmaal we het nationaal park verlaten, wordt de omgeving wat vlakker, hier zien we weilanden met vee en boerderijen. In Coyhaique tanken we en gaan op zoek naar een overnachtingsplek. Het is het niet evident om hier voor Manga een geschikt plekje te vinden, het stadje ligt op een heuvel, de straten zijn smal en omringd door lage bomen, waartussen of -onder Manga niet past. Het wordt de parking van een mirador (uitzicht) aan de rand van Coyhaique, langs een drukke weg. Verre van onze favoriete plaats. We zouden een stukje verder rijden, maar morgen willen we eerst een supermarkt opzoeken, want hierna zullen we het opnieuw een poosje met kleine buurtwinkeltjes moeten doen.
OVERNACHTINGEN:
COCHRANE – PARKING GEMEENTEPARK
Coördinaten: -47.257415, -72.586674
Gelegen op 147 meter hoogte
PRIJS: N.v.t.
SCORE: 2/5
COMMENTAAR:
Parking van het gemeentepark, langs de Ruta 7, aan de rand van het dorp. Dit is geen drukke route, ’s nachts valt het verkeer stil. Geen voorzieningen. Redelijk mobiel bereik, 4G. Vrij rustig.
Minpunten: Zichtbaar.
PUERTO BERTRAND – PARKING ROND CENTRALE PLEIN
Coördinaten: -47.015010, -72.826822
Gelegen op 256 meter hoogte
PRIJS: N.v.t.
SCORE: 2/5
COMMENTAAR:
Parking rondom het centrale plein van het dorpje.
Geen enkele beschutting tegen de wind. Geen voorzieningen. Redelijk mobiel bereik, 3G. Vrij rustig.
Minpunten: Zichtbaar. Zeer winderig.
PUERTO RÍO TRANQUILO – PARKING AAN DE WATERKANT
Coördinaten: -46.623272, -72.673713
Gelegen op 211 meter hoogte
PRIJS: N.v.t.
SCORE: 2/5
COMMENTAAR:
Parking langs de waterkant, tegenover restaurantjes en toeristische winkeltjes.
Geen enkele beschutting tegen de wind. Geen voorzieningen. Redelijk mobiel bereik, 3G.
Minpunten: Zichtbaar. Zeer winderig.
VILLA CERRO CASTILLO – PARKEERPLEKJE NAAST DE STRAAT IN HET DORP
Coördinaten: -46.123352, -72.154215
Gelegen op 321 meter hoogte
PRIJS: N.v.t.
SCORE: 3/5
COMMENTAAR:
Parkeerplaatsje naast de straat, aan een school, tegenover een sporthal en een kerkje.
Een hoog gebouw aan de overkant biedt wat beschutting tegen de wind. Geen voorzieningen. Redelijk mobiel bereik, 3G. Zeer rustig.
Minpunten: Zichtbaar.
COYHAIQUE – PARKING VAN EEN MIRADOR
Coördinaten: -45.576536, -72.076276
Gelegen op 287 meter hoogte
PRIJS: N.v.t.
SCORE: 2/5
COMMENTAAR:
Kleine parking van een mirador, aan de rand van het stadje, langs de Carretera Austral.
Geen beschutting tegen de wind. Geen voorzieningen. Zwak tot redelijk mobiel bereik, 4G. Drukke weg, regelmatig komen voertuigen de parking op en afgereden, enkele vrachtwagens komen er pauzeren en sluiten de doorgang af.
Minpunten: Zichtbaar. Druk en lawaaierig.
GEREDEN TRAJECT:
Caleta Tortel – Ruta X-904 – Carretera Austral / Ruta 7– Cochrane, 126 km
Ruta 7 / Carretera Austral: op dit gedeelte van het traject worden smalle, bochtige en bolle gedeeltes afgewisseld met iets bredere stukken wat vlotter kruisen van andere voertuigen toelaat. Zeer hobbelig door stenen, diepe putten en grote dwarsribbels. De laatste 14 km voor Cochrane zijn geasfalteerd, doch er zitten al opnieuw diepe putten in het wegdek op vele plaatsen.
Cochrane – Carretera Austral / Ruta 7 – Puerto Bertrand, 51 km
Ruta 7 / Carretera Austral: op dit gedeelte van het traject zijn aan het begin en het einde een aantal km geasfalteerd, niet perfect, maar ietwat breder en aangenaam om rijden. Daartussen is men volop aan het werken om de weg te verbreden. Dat lange onverharde gedeelte ligt grotendeels zeer goed, maar waar men aan het werk is zijn enkele korte slechte stukken.
Puerto Bertrand – Carretera Austral / Ruta 7 – Puerto Río Tranquilo, 70 km
Ruta 7 / Carretera Austral: dit gedeelte van het traject start als hobbelige gravelweg, gelukkig op de meeste plaatsen ietwat breder. Vanaf de afslag naar Chile Chico is er prima asfalt, dat rijdt vlot. Na 8 km gaat die opnieuw over in een zandweg, waar een grader aan het werk is. Een kort stuk ligt daardoor heel goed, maar daarna zijn er opnieuw veel putten. Tot we aan een 2de plaats komen waar men aan het graden is. Vanaf daar is er zeer goed onderhouden gravel, weliswaar zeer bochtig en daardoor vrij smal om te kruisen hier en daar.
Puerto Río Tranquilo – Carretera Austral / Ruta 7 – Villa Cerro Castillo, 121 km
Ruta 7 / Carretera Austral: dit gedeelte van het traject ligt er echt zeer slecht bij. Het lijkt of hier nooit onderhoud is gebeurd. Bijna de ganse tijd is het hobbelen door diepe putten die de ganse wegbreedte innemen, vlot rijden is er niet bij. De weg is hier wel voldoende breed om vlot te kruisen. Op enkele plaatsen moeten we stoppen voor wegenwerken, doch het resultaat na het graden is echt niet beter. De putten zijn te diep en blijvend. De laatste 14 km is de weg gebetonneerd, breed en met lijnen tussen de rijvakken.
Villa Cerro Castillo – Carretera Austral / Ruta 7 – Coyhaique, 99 km
Ruta 7 / Carretera Austral: dit gedeelte van het traject gaat over een goede brede betonweg, die nadien overgaat in prima asfalt.
EXCURSIES:
PARQUE NACIONAL CERRO CASTILLO – RONDWANDELPAD AAN LAGUNA CHIGUAY
Mooie wandeling, door het bos, met zicht op het meer en de omgeving. Boven is een uitzicht platform met rustbanken. Gemakkelijke wandeling over smal bospad. Leuk om even de benen te strekken tijdens deze rit.
Lengte: 2,62 km.
Hoogteverschil: 130 meter.
SCORE: 3/5
INKOM: 3.000 CLP pp.
Beneden dit bos is een camping voorzien, doch deze is gesloten wanneer wij er langskomen. Daardoor is er niemand om de inkom voor de wandeling te incasseren.
PARKING:
Langs de Carretera Austral / Ruta 7.
Coördinaten: -45.986837, -71.879520
