Reisverhaal «langs het Beagle kanaal»
Zuid-Amerika 6
|
Argentinië
|
0 Reacties
16 Februari 2026
-
Laatste Aanpassing 14 Juni 2026
16 – 23 februari 2026
Puerto Almanza – Puerto Pirata – Estancia Harberton – Río Varela – Cascada Lasifahaj – Mirador Cerro Cornú – Tolhuin – Río Grande – San Sebastián
Beagle kanaal
Het Beagle kanaal is een 240 km lange zeestraat die de eilandengroep Vuurland, het zuidelijke punt van Zuid-Amerika, doorsnijdt van oost naar west. Ten noorden van het kanaal ligt het grote hoofdeiland, aan de zuidkant meerdere kleinere eilanden. Het westelijk deel loopt doorheen Chili, terwijl de oostkant de grens tussen Argentinië en Chili vormt, om te eindigen in de Drake Passage die berucht is voor zijn sterke stroming en hoge golven. Langs het kanaal zijn schitterende uitzichten op ongerepte natuur, eilanden, bergen en gletsjers.
Puerto Pirata
Na onze overnachting langs Ruta J, rijden we verder op deze onverharde weg die ons ons naar de rand van het prachtige Beagle kanaal brengt. Leuk om zien vanaf de waterkant, waar we een poosje geleden zijn voorbijgevaren.
In het kleine vissershaventje Puerto Pirata lunchen we in een visrestaurant. We worden vriendelijk ontvangen. Wanneer de kok hoort dat Herlinde allergisch is aan mosselen, komt hij uit de keuken om ons te verzekeren dat hiermee rekening zal zal houden. In het Engels vertelt hij wat er op het menu staat. Ons idee was om hier nog een keer king crab te eten, maar die zijn vandaag jammer genoeg niet meer beschikbaar. Geen probleem, het wordt genieten van een degustatiemenu dat met veel zorg is bereid.
Puerto Almanza
We keren een stukje terug, om in Puerto Almanza aan de waterkant onze vrienden Dominique en Richard te vervoegen. Opnieuw volgt een leuke babbel tijdens dit gezellig samenzijn. Het uitzicht op het Beagle kanaal met Puerto Williams in Chili aan de overkant is prachtig. Op deze perfecte overnachtingsplaats, genieten we van de rust en een schitterende zonsondergang.
Estancia Harberton
Een bezoek aan de oude schapenboerderij Estancia Harberton bestaat uit 2 delen.
Omdat er weinig tijd is vooraleer de eerste rondleiding start (13.00 u), beslissen we pas daarna te lunchen.
Bezoek aan het historische pand, waarbij een gids over de geschiedenis ervan vertelt.
Thomas Bridge, werd gevonden op een ‘brug’ in Engeland, waar hij als vondeling van ongeveer 2 à 3 jaar werd achtergelaten, zo kreeg hij zijn naam. Toen hij 14 jaar oud was, verhuisde zijn nieuwe familie naar de Falkland Eilanden, waar zijn vader deelnam aan het oprichten van de Anglicaanse missiepost. Zo kwam Thomas terecht bij de oorspronkelijke bevolking, hun kinderen waren zijn speelmaatjes en hij leerde snel hun taal.
Na conflicten met de lokale bevolking besliste zijn vader om terug te keren naar Engeland. Thomas die ondertussen 18 jaar oud was, bleef ter plaatse en nam de missie over. Om donaties te verkrijgen voor het in stand houden van de missiepost, keerde hij terug naar Engeland en gaf er lezingen over zijn werk en het leven in het zuiden. Tijdens dit verblijf leerde hij zijn vrouw Mary Ann Varder kennen, het huwelijk volgde al snel. Twee dagen later vertrokken ze naar het zuiden, waar onderwijzeres Mary Ann een nieuw leven wachtte. 3 jaar later verhuisden ze naar de regio van Ushuaia, om er een nieuwe Anglicaanse missie te starten. Ze waren de eerste Europese familie die zich in Vuurland vestigden.
Eenmaal dit gebied officieel werd erkend als deel van Argentinië, werd de vlag van de missie door de Argentijnse vervangen. De oorspronkelijke bevolking werd het slachtoffer van ziektes en sterk uitgedund. De missie had geen zin meer. Van het Argentijnse congres kreeg Thomas een stuk grond toegewezen en 3 eilanden in het Beagle kanaal, een vorm van waardering voor zijn 30 jaren toegewijdheid aan de regio. Als voorwaarde hier tegenover, werd geëist dat hij gedurende minstens 7 jaren dieren moesten houden op zijn grondgebied.
Op één van die eilanden leven momenteel ezels- en magelhaen pinguïns, waar toeristen met een organisatie (exclusiviteitscontract) naartoe kunnen, voor een bezoek gedurende 1 uur. Andere organisaties varen omheen het eiland, pauzeren om de pinguïns te zien, maar gaan niet aan wal.
Thomas richtte de Estancia op, die reeds 5 generaties lang in bezit is van de familie. De naam Harberton werd gekozen als eerbetoon aan de geboorteplaats van zijn vrouw. Momenteel wonen er nog Thomas Goodall (93-jarige afstammeling, 4de generatie) en één van zijn dochters (60 jaar oud) met haar familie.
De Estancia was oorspronkelijk een schapenboerderij, het eerste bedrijf dat werd opgericht in Vuurland. In 1990 stopte men hiermee, te veel dieren werden gedood door wilde honden en door jagers. Ook was de wolprijs niet langer goed. Vanaf dan werd toerisme stilaan de activiteit.
Tijdens deze rondleiding wandelen we over het ganse domein. We gaan in enkele gebouwen naar binnen en nemen een kijkje bij het grote huis, waar de oud man woont, maar krijgen hem niet te zien. Via de verwilderde bloemen, fruit- en groentetuin komen we in het bos, waarlangs we terugkeren naar de parking.
Rondleiding door een bioloog in het museum over marine zoogdieren uit deze regio.
In 2001 richtte Nathalie Goodall (uit de USA afkomstige vrouw van Thomas Goodall) het museum op, met als onderwerp de marine zoogdieren die ze al jaren bestudeerde en waarvan ze karkassen verzamelde. Zij overleed in 2015, op 80-jarige leeftijd.
Agustina is biologe en werkt hier als vrijwilliger mee aan het onderzoek en de verwerking van alle karkassen, die op enkele stranden verspreid in Tierra del Fuego worden gevonden (rand Beagle kanaal, kust ten zuiden van Río Grande, strand in de baai van San Sebastián). Ze vertelt zeer enthousiast over de dieren die we zien in het museum en hun specifieke kenmerken.
Daarna neemt ze ons mee naar de ‘beenderen weide’. Daar worden de beenderen van minder recente karkassen in tonnen met regenwater gestopt, zodat restanten van vlees en huid week worden, dat proces duurt soms jarenlang. Grotere beenderen liggen gewoon in het gras, hiervoor laat men de regen het werk doen, ook dieren die zich met de vlees- en huidrestjes komen voeden zijn vaak tot hulp. Er hangt een doordringende ‘rotte’ geur.
Dan gaan we naar binnen in het ‘schoonmaak’ gebouwtje. Daar is de geur amper te verdragen. Geweekte beenderen worden schoongemaakt. De koppen worden tijdens het weekproces verwijderd, zodat ze niet worden beschadigd en liggen in afwachting in een grote kist.
Als laatste brengen we een bezoek aan het labo. Daar gebeurt de fijnere schoonmaak, zodat echt niets meer overblijft wat kan bederven, dus enkel het gebeente zelf. Hiervoor worden scalpels, tandenborstels en naalden gebruikt. Alle karkassen zijn gemerkt, zodat de beenderen per dier herkenbaar zijn. Eenmaal ‘proper’ wordt de delen grondig bestudeerd en in elkaar gepuzzeld. Alle bevindingen worden geregistreerd, opdat men bij toekomstige studies hiervan kan gebruik maken. In kasten worden de karkassen bewaard, die niet in het museum terechtkomen.
Omdat we onlangs de expeditie hebben gemaakt, waarbij we een groot aantal van deze zeedieren hebben gezien, boeit dit bezoek ons des te meer. Het is een perfecte samenvatting en aanvulling bij alle informatie die we onderweg hebben gekregen.
Ons bezoek aan Estancia Harberton duurt 3 uren in plaats van de voorziene 2 uren. De boeiende rondleiding in het museum neemt 1 ¾ u terwijl daarvoor 45 minuten is voorzien.
Río Varela
We volgen de weg langs het Beagle kanaal nog een stuk verder. Onze lunch lieten we over, honger doet ons een plaatsje zoeken waar we nadien kunnen overnachten. Dat vinden we aan Río Varela, op een grasland met bloemen en bomen. Wat is het hier rustig.
Tot ’s nachts onverwacht veel wind opkomt. De camper staat in de goeie richting om stoten te vermijden, maar de boom ernaast baart ons zorgen. Overal liggen dikke dode takken, bij wind kan er nog wel eentje vallen. We waren te gehaast en hechtten onvoldoende belang aan het vinden van een geschikt plekje. Het is pikdonker, we kunnen enkel afwachten.
’s Ochtends zien we boven Manga een dikke dode tak in de boom hangen, die is tijdens zijn val blijven hangen aan een andere tak. Gelukkig is die niet losgekomen door de wind, het had ons wat schade kunnen brengen aan zonnepanelen, dakramen of erger.
Ruta J
We volgen Ruta J nog een stuk verder, vooraleer terug te keren. Deze weg eindigt op het meest zuidelijke punt van Argentinië en Zuid-Amerika, dat met een voertuig te rijden is. De omgeving is prachtig en uiterst rustig, we genieten ervan.
Eerst dachten we dat de weg aan de overkant van het Beagle kanaal, langs Puerto Williams, ietsje zuidelijker uitkomt. Puerto Williams is gelegen in Chili, aan de zuidkant van het Beagle kanaal en enkel per boot bereikbaar, met of zonder voertuig. Van onze overnachtingplek in Puerto Almanza konden we dit plaatsje zien liggen. Maar wanneer we de GPS-coördinaten vergelijken, komt Ruta J toch zuidelijker uit.
Cascada Lasifahaj
Een mooie wandeling over graspaden brengt ons naar de Río Lasifahaj, we moeten 4 omheiningen overklauteren. Langs de bosrand volgen we de kloof met de woeste rivier een eindje. Het eindpunt is een schitterende waterval.
Mirador Cerro Cornú
Onze rit eindigt bij een mooi uitzicht op het gebergte. Aan de overkant van Ruta J bevindt zich een meertje, waarin zich een grote beverburcht bevindt. We zullen hier overnachten, zodat we hopelijk deze avond of morgenochtend wat bever activiteit te zien krijgen.
’s Avonds worden we beloond met een bijzonder leuk schouwspel, de bevers zwemmen heen en weer over het meer, ze gaan zelfs aan land. Vaak zien we ze met een 4-tal tegelijk buiten hun burcht. Het is zo boeiend dat we meermaals terugkeren tot het te donker is.
Op terugweg naar het noorden via Chili
Via Tolhuin, waar we op heenweg reeds stopten, keren we terug noordwaarts. Hier zullen we ons voorbereiden om Argentinië een poosje te verlaten.
We maken een SAG-document (douane verklaring) op voor de Chileense grensovergang. Ook laten we onze propaanflessen vullen, dat is in Chili amper mogelijk.
Na onze overnachting hier, rijden we via provinciehoofdstad Río Grande naar ‘San Sebastian’, dezelfde grenspost als op heenweg. Toen moesten we een klein stukje door Chili, omdat Argentinië niet volledig aansluit tot het uiterste zuiden. Ditmaal zal onze route naar het westen afbuigen, om door Chili naar het noorden terug te keren.
OVERNACHTINGEN:
PUERTO ALMANZA – WATERKANT
Coördinaten: -54.871738, -67.569496
Gelegen op 13 meter hoogte
PRIJS: N.v.t.
SCORE: 5/5
COMMENTAAR:
Grassig terrein aan de waterkant, gelegen langs de rustige Ruta K (RN24CK) in Puerto Almanza. Prachtig uitzicht op het Beagle kanaal. Geen voorzieningen. Te zwak Claro bereik. Uiterst rustig.
Minpunten: Zichtbaar.
RÍO VARELA – GRASVLAKTE MET BOMEN
Coördinaten: -54.875905, -67.301794
Gelegen op 6 meter hoogte
PRIJS: N.v.t.
SCORE: 4/5
COMMENTAAR:
Grassig terrein langs de rivier, gelegen langs de rustige Ruta J (RN24CJ). Geen voorzieningen. Te zwak Claro bereik. Uiterst rustig.
Minpunten: Zichtbaar, maar er is amper passage.
MIRADOR CERRO CORNÚ – PARKING WEGKANT
Coördinaten: -54.790931, -67.637685
Gelegen op 110 meter hoogte
PRIJS: N.v.t.
SCORE: 3/5
COMMENTAAR:
Kleine parking aan de wegkant, gelegen langs de rustige Ruta J (RN24CJ). Mooi uitzicht op het gebergte. Meertje met grote beverburcht. Geen voorzieningen. Claro bereik. Uiterst rustig.
Minpunten: Zichtbaar.
TOLHUIN – PARKING TOERISMEKANTOOR Coördinaten: -54.508362, -67.191692
Gelegen op 117 meter hoogte
PRIJS: N.v.t.
SCORE: 2/5
COMMENTAAR:
Parkeerplaats voor en achter het gebouw. Toilet in het toerismekantoor, tijdens openingsuren. WIFI zwak. Goede internet / telefoon ontvangst. Vrij rustig. Water om camperreservoirs te vullen beschikbaar.
Minpunten: Zichtbaar.
GEREDEN TRAJECT:
RN24CJ – RN24CK – Puerto Almanza – Puerto Pirata – Puerto Almanza, 48 km
RN24CJ: onverharde weg in vrij goede staat, enkel jammer van de vele putjes, meestal op een rij, die zich op vele plaatsen in het wegdek bevinden, meestal goed te vermijden.
RN24CK: onverharde weg in minder goede staat, op veel plaatsen putten in het wegdek, vaak grote diepe.
Puerto Almanza – RN24CK – RN24CJ – Estancia Harberton – Río Varela, 24 km
RN24CK: onverharde weg in vrij goede staat, op sommige plaatsen putten in het wegdek.
RN24CJ: onverharde weg in vrij goede staat, jammer van de putten en dwarsribbels, dit verergert voorbij Estancia Harberton.
Río Varela – RN24CJ (heen en terug) – Cascada Lasifahaj – Mirador Cerro Cornú, 36 km
Mirador Cerro Cornú – RN24CJ – RN3 – Tolhuin, 83 km
RN3: weg in goede staat, bochtig gedeelte over een pas.
Tolhuin – RN3 – Río Grande – San Sebastián, 200 km
RN3: weg in goede staat, bochtig tot aan zee, daarna nog licht glooiend. Vanaf Río Grande wat meer beschadigingen, maar het valt nog mee. Eenmaal voorbij het grenskantoor tot aan de geografische landsgrens, is de weg zeer sterk beschadigd, met grote diepe putten, bijna niet te vermijden.
EXCURSIES:
ESTANCIA HARBERTON – HISTORISCHE BOERDERIJ EN ZEEDIEREN MUSEUM
Een bezoek aan deze plaats bestaat uit 2 delen, beide met gids.
1. Historisch pand, duurtijd 1 ¼ u.
Wandeling over het domein, met bezoek aan enkele gebouwen, de bloemen- en moestuin, de begraafplaats, … Ondertussen wordt de geschiedenis van deze oude schapenboerderij en de familie Thomas Bridge verteld. Dit gedeelte van het bezoek is leuk, maar we zouden er niet voor betalen.
Score: 3/5
2. Museum, duurtijd ¾ u.
Zeer boeiende rondleiding in het museum over de marine zoogdieren uit deze regio, door een biologe die meewerkt aan het project. Karkassen die gevonden worden op meerdere plaatsen in Tierra del Fuego worden hier gereinigd, opnieuw samengesteld, bestudeerd.
Eenmaal we het museum hebben gezien, volgt een bezoek achter de schermen, de beenderen weide, het opkuis gebouwtje, het labo.
De gids is zo enthousiast dat ze 1 uur langer over deze rondleiding doet dan voorzien, het is echt de moeite waard.
Score: 5/5
SCORE: 4/5
INKOM: 50.000 ARS pp.
Enkel open in de namiddag.
Beide rondleidingen gaan 3 keer door per namiddag, vanaf 13.00 u, naar keuze Engels of Spaans.
PARKING:
Aan het restaurant, waar de tickets worden verkocht en de historische rondleiding start.
Coördinaten: -54.878551, -67.327698
CASCADA LASIFAHAJ – WANDELPAD NAAR WATERVAL
Mooie wandeling, graspad, bospad.
De wandeling gaat grotendeels over een graspad, daarna door het bos en langs de rivier en een kloof.
Lengte: 5,25 km retour.
Hoogteverschil: 138 meter.
SCORE: 4/5
INKOM: Gratis.
PARKING:
Langs Ruta J / RN24CJ.
Coördinaten: -54.856982, -67.464960
