Reisverhaal «Dagen 17 tot 19, op zee naar Ushuaia»

Zuid-Amerika 6 | Antarctica | 0 Reacties 04 Februari 2026 - Laatste Aanpassing 25 April 2026

Antarctica – dagen 17 tot 19, op zee naar Ushuaia

Dag 17, 4 februari 2026 – op zee: Drake Passage
7.45 u.
Wake-up call.

8.00 u.
Ontbijt, buffet.

8.45 u.
We kruisen breedtegraad 60° zuid, het meest noordelijke punt van het continent Antarctica. Daarmee varen we de Drake Passage op, bekend en gevreesd om zijn wilde zee.

9.30 u.
Presentatie: Whales: mating and breeding.
Charlotte vertelt over de voortplanting van de verschillende walvissoorten.
Weetje: bij bultrugwalvissen duurt een zwangerschap 11 maanden. Het kalf is bij geboorte 4 meter lang en weegt 1 ton, de moeder is 16 meter lang. Moeder zoogt het kalf gedurende 5 maanden, daarna zoekt het kalf zelf zijn voeding. Om de 2 – 3 jaren herhaalt deze cyclus zich.

Film: geboorte van enkele soorten walvissen.

11.00 u.
Presentatie: Ice maiden – women in Antarctica, door Ali.
De rol die vrouwen door de tijden heen hadden op de expedities en aanwezigheid in Antarctica.
Dit gaat over de eerste poolexpedities, een mannenwereld … waarop de vrouwen thuis toch een invloed hadden. Maar schetst ook hoe vrouwen moesten vechten tegen vooroordelen, om stilaan voet te zetten op het poolijs en de wereld te overtuigen dat ze niet te zwak zijn om deel te nemen aan projecten in deze uiterst barre omstandigheden.

Weetje: Peter Scott, artiest en oprichter van WWF, was enige zoon van de zuidpoolreiziger Robert Scott en zijn vrouw Kathleen Bruce.

12.30 u.
Lunch, buffet.

15.30 u.
Presentatie: Polar pets.
Ali vertelt over de huisdieren in Grytviken, sinds de periode dat de walvisbasis er werd opgericht. Tijdens zijn bloeiperiode leefden er 500 mensen in het dorp. Walvisvaarders brachten dieren uit het noorden mee om in de behoeften van hun families te voorzien, o.a. rendieren (vlees), geiten (melk, vlees), varkens, paarden, kippen, eenden, ganzen, …
Dit is ondertussen niet meer toegelaten in South Georgia en Antarctica. De laatste honden verlieten South Georgia in 1974, Antarctica in 1994 (slede- en gezelschapshonden in de research stations).

Presentatie: Giant Isopods, door Karoline.
Het verloop van wetenschappelijke studies over levende organismen in de diepzee.

Presentatie: Orka’s, door Charlotte.
Kenmerken van verschillende soorten orka’s.
Antarctic Orka: de grootste, jaagt op walvissen.
Gerlache Orka: kleiner, vangen Weddellzeehonden (2 per dag) en/of ezelspinguïns (6 per dag).
Subarctic Orka: zeer kleine vlek bij het ooglid.
Pakijs Orka: jagen op zeehonden die op pakijs zitten.
Film: Hoe de wat kleinere pakijs orka’s op zeehonden jagen als een goed georganiseerd team. Ze duwen de zeehonden van het ijs, anderen wachten om die te vangen. De vrouwtjes zijn de baas en leren die techniek aan hun kalveren.

17.15 u.
Film, documentaire: Svalbard – The earths greatest spectacles.
Evolutie doorheen het jaar van fauna en flora.

18.45 u.
Recap van de dag, briefing voor morgen.

Het einde van de expeditie nadert.
Wat moeten we morgen allemaal regelen en hoe?

Weersvoorspellingen en vaarschema morgen.
Rond 20 u zullen we bij het pilot station van het Beagle kanaal aankomen, waar al varend een havenkapitein zal aan boord komen om het roer over te nemen. Tussen 1 en 2 u ’s nachts wordt de aankomst van Plancius in Ushuaia verwacht.

Windsterkte: 30 knopen.

19.00 u.
Avondmaal, bediening aan tafel.

Dag 18, 5 februari 2026 – op zee: Drake Passage – Beagle kanaal
7.45 u.
Wake-up call.

Deze nacht bracht ons een zware storm op de beruchte Drake Passage. Alles wat niet goed vaststond, is verplaatst in onze kajuiten.

8.00 u.
Ontbijt, buffet.

Windsterkte: 55 knopen.

Voor we bij het Beagle kanaal zullen aankomen, varen we vandaag langs Cape Horn. Dit is een klein eiland dat de Pacific oceaan van de Atlantic Oceaan scheidt, onderhevig aan zeer sterke stromingen. Een gevreesde locatie voor alle schepen die er moesten passeren, toen het Panama kanaal nog niet bestond.

Mensen die hebben geboden op spullen tijdens de auction, moeten hun rekening vereffenen bij Ali.
Andere rekeningen (hotel, bar, dokter, …) moeten bij de receptie worden voldaan.

9.30 u.
Presentatie: Alone but not lonely, living isolated at the poles.
Spitsbergen is 16.000 km² groot en heeft 3.000 inwoners. Er zijn 4 trappers stations.

Karoline vertelt over haar eigen ervaring.
Ze woonde vanaf haar 20 jaar in Spitsbergen. Daar maakte ze vaak trips met vrienden op sneeuwscooters, om te gaan jagen in de natuur.

Met haar man en zoontje van 1 jaar trok ze in een trapper hut (of station), die ze kochten op het puntje van een afgelegen, 2 km lang schiereiland in Spitsbergen, ze bleven er 7 jaren wonen. Met foto’s en filmpjes licht ze hun leven in afzondering toe, vaak hard, maar ze beleefden ook hilarische momenten.

Ze hadden een jachtgebied van 200 km².
Hun basis bron van inkomsten was de jacht op rendieren, het doel was 30 dieren per jaar te schieten. 5 rendieren hadden ze nodig voor eigen gebruik. Van de resterende 25 verkochten ze het vlees en de pelzen. Met de opbrengst deden ze in het dorp inkopen. ’s Zomers hadden ze er 4 maanden volle zon, aan het einde van die periode moest een voorraad worden ingeslagen voor de ganse lange winter … 9 maanden in volledige isolatie, waarvan 5 volledig donker.
Met vallen werden ook vossen gevangen, waarvan eveneens de pels kon worden verkocht, het lichaam werd aan onderzoekers geschonken.
De vangst voor eigen gebruik bestond verder uit zeehonden, vogels, vissen, …

Ze gebruikten vooral sneeuwhondensledes als vervoermiddel.
Er leefden ook ijsberen, bij de deur waren hun wapens opgehangen, zodat die snel konden worden getrokken. Een beer brak 2 keer in tijdens hun afwezigheid, verwoestte daarbij telkens hun voorraadkamer … en voordeur.
Hun 2 windmolens werden door storm vernield, gedurende dezelfde winter.

Omdat ze amper konden overleven van hun inkomsten, dienden er bijkomende projecten gevonden te worden. Na 7 jaren werd de trapper hut verkocht, opnieuw aan een gezin met baby.

11.15 u
Presentatie: De geschiedenis van Plancius.
Janneke en Wietze, medereizigers die zelf met een zeilboot de wereld rondreizen, leggen uit wat initieel de functie van Plancius was, als onderzoeksschip van de Nederlandse Marine dat toen de naam Tydeman droeg. Het werd vooral ingezet voor hydrografische doeleinden, het in kaart brengen van de oceaanbodem, en diverse andere wetenschappelijke projecten.

Ali toont met behulp van foto’s de voor passagiers niet toegankelijke delen van het schip. Ze geeft een woordje uitleg over de machines die het schip aandrijven, waaronder 3 immense generatoren. We zien hoe afvalwater wordt verwerkt in de zuiveringsinstallatie. Waar diesel, water, afval en alle andere voorraden worden gestockeerd.

Ali geeft, op vraag van een aantal passagiers, een toelichting over andere excursies die Oceanwide aanbiedt. Ook in het noorden worden aantrekkelijke tochten gemaakt, met dezelfde 3 schepen.

12.30 u.
Lunch, buffet.

We gebruiken wat tijd in onze hut, om alle spullen te gaan verzamelen en inpakken.

15.00 u.
Kwis in de bar met vragen over deze reis, georganiseerd door Ali.

Enkele weetjes:
De meest favoriete drank aan de bar: coca cola zero.
Afstand gevaren sinds het vertrek in Ushuaia tot start kwis (halfweg Drake Passage): 3.148 zeemijlen.
Aantal patches tegen zeeziekte geleverd door de dokter aan boord, voor wie de eigen middelen niet voldoende waren: 17.

16.45 u.
Iedereen moet zijn/haar muck boots (rubberlaarzen) afgeven in de ‘boot room’.

18.30 u.
Captains cocktail.
Afscheid waarbij alle expeditie gidsen en de volledige crew naar voren worden geroepen en bedankt.

Presentatie: Mooi foto-overzicht van onze reis, samengesteld door Sven met foto’s van meerdere expeditie teamleden. Alle passagiers krijgen hiervan een kopie als aandenken.

18.45 u.
Recap van de dag, briefing voor morgen.

Vandaag hadden we bijna de ganse tijd 55 knopen wind.
Indrukwekkend waren dan ook de torenhoge golven bij het voorbijvaren van Cape Horn, echt zot.

19.00 u.
Farewell diner, bediening aan tafel.

Alle medewerkers van het ‘hotel’ team worden voorgesteld.

We nemen afscheid van Sylvia en Frans met de belofte om contact te houden. Zij mogen morgenochtend extra vroeg van boord gaan, om hun terugvlucht te kunnen halen.

Dag 19, 6 februari 2026 – aankomst, varen doorheen het Beagle kanaal – Ushuaia: ontschepen
7.15 u.
Wake-up call.

Bagage in de gang plaatsen, waar ze zal worden opgehaald om naar de luchthaven, het bagagedepot in Ushuaia of gewoon aan wal naast het schip te brengen. De kleur van het label bepaalt de locatie van onze keuze, voor ons is dat het bagagedepot.

7.30 u.
Ontbijt, buffet.

Afscheid van personeel en medepassagiers, uitwisselen van gegevens.
We halen onze handbagage op in de hut en gaan aan land. Daar staan de expeditie teamleden iedereen op te wachten om persoonlijk afscheid te nemen.
Dit is een emotioneel moment, nadat we samen gedurende 19 dagen dit bijzondere avontuur hebben beleefd in een zeer aangename vriendschappelijke sfeer.

Er waait een felle wind in Ushuaia, we wandelen naar het boekingskantoor waar we onze Manga zullen ophalen.