Reisverhaal «Dag 16, South Shetland Islands »
Zuid-Amerika 6
|
Antarctica
|
0 Reacties
03 Februari 2026
-
Laatste Aanpassing 25 April 2026
Antarctica – dag 16, South Shetland Islands
Dag 16, 3 februari 2026 – South Shetland Islands: Half Moon Island – Yankee Harbour – Edinburgh Hill – Nelson Straight
6.45 u.
Wake-up call.
Na een rustige nacht varen, bevinden we ons bij de South Shetland Islands.
7.00 u.
Ontbijt, buffet.
8.00 u.
Half Moon Island, Zodiac landing.
We landen op het strand, waar een oude houten boot ligt, gebruikt in de periode van de walvisvangst, begin 20ste eeuw.
Eerst gaan we naar een kolonie met honderden broedende chinstrap of stormbandpinguïns, op en tussen de rotsen aan het uiteinde van het eiland. Eenmaal heuvelopwaarts, volgen we een pinguïn highway, die druk gebruikt wordt door de zeer actieve pinguïns. We houden respectvol afstand, de diertjes storen zich bijgevolg niet aan ons. Door een smalle rotskloof bereiken we het strand met rotspartijen op het einde van het eiland. Daar rust een zeeolifant op de keien, in het gezelschap van enkele mannelijke pelsrobben die spelen tussen de rotsen aan de waterkant.
De chinstrap pinguïns zijn veel luidruchtiger dan de andere soorten die we al hebben gezien van nabij. Met hun snavel hoog in de lucht stoten ze luide kreten uit, zelfs hun kuikens roepen mee. Ze zijn ook onderling zeer agressief bij het verdedigen van hun persoonlijk terrein. Het is grappig om deze diertjes bezig te zien, we kunnen er blijven naar kijken.
Het uitzicht is schitterend, met in de verte enkele eilanden die met gletsjers getooid zijn.
Daarna wandelen we over een keienstrand, helemaal naar het andere uiteinde van het eiland. Van hieruit hebben we schitterende uitzichten op rotsen en gletsjers. Op het strand passeren we bij pelsrobben en Weddellzeehonden, alsook het enorme karkas van een zeer grote walvis, wellicht een sei walvis, ofwel een grijze of blauwe vinvis. Een humpback of bultrug walvis is kleiner.
12.00 u.
Lunch, buffet.
13.15 u.
Yankee Harbour, aankomst.
De wind is opgestoken, de stroming versterkt, golven starten met breken.
Onze expeditie gidsen gaan de situatie verkennen, zoals steeds.
Mededeling 1, bij terugkomst: De situatie is beter dan het eruit ziet, dus de Zodiac landing gaat door.
We kleden ons snel om voor de landing.
Mededeling 2, kort nadien: De weersomstandigheden veranderen snel, de stroming is ondertussen te sterk, de landing kan niet doorgaan.
De kapitein zegt dat hij de onderkant van de Zodiac zag toen expeditie leidster Ali als laatste terugkeerde aan boord. Dat ziet hij echt niet graag.
Eigenlijk hadden we niet anders verwacht, we zien het weer inderdaad voortdurend slechter worden. Ondertussen is de wind toegenomen tot 40 knopen.
Mededeling 3: Plan B bestaat uit een cruise met Plancius naar Edinburgh Hill. Dat is een vulkanische rotsformatie, een reusachtig basalten rotsblok met zuilen/kolommen van 180 meter hoog, uitgesleten door een gletsjer. Het contrast van die donkere rots met het wit van de achterliggende gletsjers en het felblauwe zeewater schept een prachtig beeld.
Dit is jammer genoeg de laatste stopplaats van onze reis, de terugkeer naar Ushuaia wordt ingezet.
15.00 u.
Vertrek naar Drake Passage. Het beloven zeer woelige 2 dagen/3 nachten op zee te worden, vooral de laatste dag.
Mededeling: Humpback of bultrug walvissen rondom Plancius.
15.30 u.
Mededeling: op dek 5 wordt chocomelk met rum en slagroom aangeboden.
We wisselen wat foto’s uit met enkele mensen.
17.30 u.
Nelson Straight, doorvaren.
Humpback of bultrug walvissen rondom Plancius.
18.00 u.
Recap van de dag, briefing voor morgen.
Presentatie: Drake Passage (door Ali).
Drake Passage staat bekend om zijn woeste zee.
Om Antarctica te bereiken vanuit Zuid-Amerika, of terug te keren, moet men hier passeren. Onze expeditie vertrok via een omweg langs de Falkland eilanden en South Georgia, bijgevolg maken we pas op terugweg kennis met de gevreesde Drake Passage.
Gemiddelde golfhoogte: 4 – 5 meter, maximum 20 meter.
Krachtigste wind die Ali er ooit meemaakte: 92 knopen.
Diepste punt: 4.300 meter, gemiddelde diepte 3.400 meter.
Presentatie: Edinburgh Hill (door Caroline).
Presentatie: Snowy Sheathbill of zuidpoolkip (door Matthias).
Sheath verwijst naar de hoornplaat bovenop de snavel, achteraan.
Het is de enige vogel in deze regio die zijn voeding niet uit zee haalt, maar aan land. Telkens in de buurt van andere dieren of vogels.
19.00 u.
Avondmaal, bediening aan tafel.
De zee doet inderdaad zeer wild, het schip rolt en klopt. Bij elke verplaatsing moeten we ons goed vasthouden.
