Reisverhaal «Antarctica – dag 13, South Shetland Islands»
Zuid-Amerika 6
|
Antarctica
|
0 Reacties
31 Januari 2026
-
Laatste Aanpassing 18 April 2026
Antarctica – dag 13, South Shetland Islands
Dag 13, 31 januari 2026 – op zee – South Shetland Islands: Elephant Island, Point Wild – op zee
South Shetland Islands is een onbewoonde eilandengroep in de Scotia Zee en de Zuidelijke IJszee, gelegen op ongeveer 120 km van de kust van het Antarctisch Schiereiland. Er verblijven wel tijdelijk wetenschappers en ondersteunende personeelsleden in de onderzoeksstations, de meeste in de zomerperiode. Dit voor 80 % met ijs bedekte archipel telt 11 grotere eilanden en een groot aantal kleine rotsachtige eilandjes. Belangrijke eilanden zijn Elephant Island, King George Island, Livingston Island en Deception Island.
7.45 u.
Wake-up call.
8.00 u.
Ontbijt, buffet.
9.30 u.
Presentatie: Welcome to Antarctica, door Annina.
We zijn op weg naar Antarctica, ons 7de continent.
Het smalle bergachtige Antarctica Schiereiland zullen we eerst bereiken, met zijn gebergte boven de 2.000 meter hoogte. Antarctica is voor 80 % bedekt met ijs, gemiddeld 2 km, tot maximum 4,7 km dik. Onder de ijslaag zitten veel eilanden. Waar de ijslaag in zee glijdt breken stukken af, dit vormt – vaak immense – ijsbergen.
Mount Vinton is de hoogste berg op Antarctica, met 4.892 meter. Als laagste temperatuur werd in juli 1983 -89,2° C geregistreerd. In februari 2020 werd de hoogste temperatuur gemeten, 18,3° C.
Op dit continent ligt de Zuidpool, 90° South, ontdekt door Roald Amundsen op 14 december 1911. Deze is op het ijs gelegen, maar bevindt zich niet boven land. Antarctica telt 70 onderzoekstations, van 29 landen. In de winter bemand door 1.000 mensen, in de zomer zijn ze met 4.000.
Toerisme in dit gebied is ontstaan in 1920, initieel met de postboot ‘Falkland eilanden – South Georgia – South Shetland eilanden’. Nu zijn er limieten: schepen met meer dan 500 passagiers mogen nergens ‘landen’, er mogen maximum 100 personen tegelijkertijd aan wal, ook het aantal schepen is beperkt.
Drake passage bestaat uit 1.000 km open water tussen Zuid-Amerika en het Antarctica schiereiland. Dit is een oversteek die noodzakelijk is om de verplaatsing te doen tussen Zuid-Amerika en het continent Antarctica, berucht om zijn vaak zeer wilde zee. Omdat wij vertrokken via de Falkland eilanden en South Georgia, hebben we hiermee nog geen kennis gemaakt, maar op terugweg naar Ushuaia staat deze passage ons nog te wachten.
11.00 u.
Presentatie: Tectonic plates, door Sven.
Uiteenzetting over de vorming van het continent Antarctica en de evolutie ervan tot op heden.
Een aantal mensen beginnen te klagen over de lange dagen op zee. Persoonlijk vinden wij dat een welkome onderbreking, al blijven het gevulde dagen met een druk programma.
Eigenlijk blijken vooral de mensen van de kajuiten met patrijspoorten het moeilijk hebben. Bijna de ganse tijd worden die gesloten om veiligheidsredenen, waardoor het er onaangenaam pikdonker is. Dat maakt een groot verschil. Ze kunnen hun toevlucht zoeken in de lounge, maar missen de momenten van rust waar wij toch regelmatig eventjes van kunnen genieten.
Mededeling: We varen vlot en zullen in de late namiddag bij Elephant Island aankomen, dat deel uitmaakt van de South Shetland Islands. Dan is het nog voldoende licht om dit bezoek af te ronden, zodat we ’s nachts kunnen verder varen. De timing van het namiddagprogramma wordt aangepast.
12.30 u.
Lunch, buffet.
15.00 u.
Presentatie: Chef Ralf vertelt over zijn afdeling, de keuken.
Interessante uiteenzetting over hoeveelheden, wat waar aankopen, bewaren van voeding, … tot recepten samenstellen en het bereiden, waarvoor een team van 7 mensen in de keuken werken.
Lang niet alles is verkrijgbaar in Ushuaia. Een aantal zaken worden ruim op voorhand vanuit Nederland per container verzonden naar Ushuaia, voor de duurtijd van het seizoen.
Soms wordt iets niet tijdig geleverd, dan moet een oplossing worden gevonden … Zo waren er geen tomaten geleverd bij ons vertrek. Gedurende de 3 eerste dagen verschenen die dus niet op het buffet. In Stanley, hoofdstad Falkland Eilanden, kon men die kopen. Het is grappig dat niemand van de passagiers het gebrek aan tomaten heeft gemerkt!
Voor onze 19-daagse expeditie met 95 passagiers en 49 bemanningsleden (incl. expeditie team), is voldoende voeding aan boord voor 35 dagen. Op het einde van de trip is die voeding niet meer altijd fancy, veel fruit- en groentesoorten bewaren niet zo lang. Drinkwater wordt aan boord gefilterd.
Voorraden bij vertrek: o.a. 7.200 eieren, 550 liter melk, 150 kg kaas, 200 kg bananen, 10 ton ingevroren voeding, …
Ook met het milieu wordt rekening gehouden. Voor de behandeling van vuil water is een zuiveringsinstallatie aan boord, wat in zee wordt geloosd is proper water, de overblijfselen worden gestockeerd tot in Ushuaia.
De ‘restaurant’ afdeling (keuken en bediening) werkt als een goed geolied team, gemiddeld 12 uren per dag. Bij wilde zee is dat zwaar.
16.30 u.
Presentatie: Race to the South Pole.
Charlotte vertelt over de strijd tussen Robert Scott en Roald Amundsen om als eerste de Zuidpool te bereiken. Ze vertrokken ongeveer tegelijkertijd maar met verschillende middelen, Scott uit Engeland, Roald Amundsen uit Noorwegen. Roald Amundsen was beter georganiseerd en won de race, Robert Scott overleed op terugweg.
17.30 u.
Clarence Island komt in zicht en geeft ons een eerste indruk over het Antarctisch landschap.
18.00 u.
Recap van de dag, briefing voor morgen.
We varen naar Point Wild op Elephant Island.
Schackleton landde eerst op Cape Valentin, maar daar was onvoldoende strand om een kamp op te slaan. Dus volgde hij de kust verder tot Point Wild. Daar staat nu een standbeeld van Kapitein Luis Alberto Pardo Villalón, die de achtergebleven 22 mensen na 4 maanden kwam redden, nadat Schackleton met 5 anderen vertrok in april 1916 en Grytviken wist te bereiken.
Schackleton was een man die nooit opgaf en alles deed om zijn mensen te redden, het lukte hem pas na 4 pogingen. Het is bijna onmogelijk voor te stellen hoe hard deze bijna 2 jaren durende strijd voor die mensen was … maar ze haalden het!
Op een landing daar moeten we niet rekenen, dat is expeditie leidster Ali nog maar 1 keer gelukt, terwijl ze dit punt al 16 keren bezocht. Als de watercondities goed zijn, zullen we minstens een Zodiac tour maken, dat lukte haar ongeveer 1 op 2 keer. Anders zal het schip er een poosje blijven, zodat we de kust kunnen bewonderen.
18.30 u.
Avondmaal, bediening aan tafel.
Opnieuw worden enkele verjaardagen gevierd.
Het dessert wordt in de lounge voorzien, zodat we van de omgeving kunnen genieten tijdens de aankomst bij Elephant Island.
Het onbewoonde Elephant Island maakt deel uit van de Zuidelijke Shetland Eilanden en ligt tussen de Scotiazee en de Zuidelijke Oceaan, 245 km van Grahamland op de noordelijke tip van het Antarctica Schiereiland. Het bergachtige eiland ligt grotendeels onder een ijskap. Het kreeg de naam Elephant Island omdat het de vorm heeft van een olifantenkop, alsook door de grote populatie zeeolifanten op zijn kusten in het verleden. Dit eiland is bekend door de expeditie van Ernest Schackleton met de Endurance in 1916. Nadat zijn schip in het ijs vastliep, om uiteindelijk te zinken nadat het werd geplet door de bewegende ijsmassa, kwamen ze met hun reddingssloepen op Elephant Island terecht. Dit tijdens hun poging om South Georgia te bereiken, waar men hen zou kunnen helpen. Dat lukte nadien alsnog door een groepje van 6 mannen, onder wie Ernest Schackleton, de 22 anderen bleven in het kamp op Point Wild wachten op hun redding. Dit gebeurde 4 maanden later, door de Chileense marine-officier Luis Alberto Pardo Villalón, kapitein van het schip dat hen vanuit South Georgia kwam ophalen.
Vol hoop zien we de Zodiacs met leden het van het expeditie team vertrekken.
Ze keren al vlug terug en brengen geen goed nieuws, de stroming is te sterk om veilig van boord te gaan. Het wordt dus een schip cruise, waarbij we de mooie omgeving kunnen bewonderen vanop een buitendek. We zien in de verte het standbeeld van Kapitein Luis Alberto Pardo Villalón, het is erkend als historisch monument. Wat lijkt dat klein. Op de strandjes zijn Chinstrap (stormband) pinguïns te zien.
Eenmaal klaar, varen we verder, tussen Elephant Island en Clarence Island door, waar veel walvissen zwemmen. Het is lang licht, zodat we nog een poos van dat schouwspel kunnen genieten.
